[cabZ] 9 €lements Pride

เอนทรี่นี่ขอข้ามเรื่องแจกภาพก่อนนะครับ

ผมมีเรื่องมาเล่า ช่วยอ่ากันหน่อยนะครับ

  เรื่องมันเกิดวันศุกร์ที่ 7 ครับ

พวกผมก็นั่งร้องเพลงนั่งเล่นกันในช่วงเปลี่ยนคาบ

ผมก็หันไปเห็นเพื่อนคนนึงที่หน้าตาเหมือน

ตั้งแต่ขึ้น ม.3 มาเขามักจะโดนแกล้งอยู่เสมอ

จนวันนี้ก็เกิดเรื่องขึ้นครับ

ถึงมันจะไม่รุนแรงสำหรับที่คนอื่นเห็น

แต่ผมเข้าใจครับว่าเขารู้สึกยังไง

เพราะทุกครั้งที่เขาถูกแกล้งเขายังไม่เคยด่าหรือโกรธใคร

เรื่องมีว่าตอนที่ผมหันไป ผมก็เห็นแคลิคุง(ฉายา)โดนเอาแป้งสาดใส่

เพื่อนๆพากันรุมเอาแป้งเทใส่แคลิคุงทั้งเสื้อทั้งหัว

เสื้อพละที่มีสีน้ำเงินเข้มขาวทั้งหลังเลยครับ

ส่วนหัวนี้ก็ปัดๆเพื่อไม่ให้มันขาว

แล้วผมก็หันกลับมาโดยไม่รู้ว่าเขาโดนแกล้งอะไรอีกรึเปล่า

ผ่านไปเป็นเวลานานอาจารย์สอนเลขก็เข้ามา

แคลิคุงก็รีบนั่งที่อย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่รู้เลยว่าพวกเพื่อนๆแกล้งเขา

ฟึบ! เขานั่งลงที่เก้าอี้ ก่อนที่เพื่อนๆที่รุมแกล้งหัวเราะขึ้น

พวกเขาหัวเราะเสียงดัง แล้วเรียกให้แคลิรุกขึ้น

ตอนนั้นผมและกลุ่มของผมที่นั่งอยู่ข้างหลังก็ไม่รู้อะไร

ด้วยความง่วงสุดๆ ผมหรี่ตามองที่ผู้ถูกแกล้ง

"...ใครแกล้งเนี่ย?"

แคลิคุงเขาถาม ผมมองกระโปรงที่มีสีขาวไปทั้งตัว

"บอกว่าไม่เล่น เล่นอยู่ได้"

แล้วเขาก็เดินออกไป

เวลาผ่านไปสักพักประมาณ 2-3 นาที

เพื่อนด้านหน้าก็หันมาขอกระดาษทิชชู่กับผมแต่ผมไม่มี

ผมจึงเดินมาที่เก้าอี้ของแคลิโดยมีอาจารย์พูดให้ตัวแทนออกมาทำโจทย์

เก้าอี้ไม้ตัวนั้นขาวไปทั้งตัวครับ

"เฮ้ย! แล้วจะเช็ดยังไง?"

ผมเอามือลูบเก้าอี้แล้วพยายามปัดไปมา

"หลังห้องไม่มีผ้ารึไง?"

ไม่มีใครคิดจะตอบคำถามของผม

ผมเดินกลับไปหลังห้องเพื่อหาผ้า แล้วเดินกลับมาที่โต๊ะมือเปล่า แต่ไม่ทันที่ผมจะนั่ง น้องชายที่น่ารักของผมก็เรียก

"โซล...ไปดูหน่อยสิ หายไปนานแล้ว"

ผมพยักหน้าแล้วเดินกลับมาหลังห้องยกมือขึ้นไหว้อาจารย์แล้วเดินออกไปที่ห้องน้ำ

"..."

ร่างบางกำลังเช็ดแป้งออกด้วยน้ำ ผมเห็นว่ายังไม่สะอาดจึงเดินเข้าไปแล้วเปิดก๊อกแต่...น้ำไม่ยอมไหล

"ไม่ไหลอีก..."

ผมเดินไปตักน้ำที่ใส่ไว้ในอ่างแล้วนำมือจุ่มเช็ดที่กระโปรงของเพื่อน

เขาหันมามองหน้าผม ทำให้ผมเห็นว่าเขาถอดแว่นเพื่อเช็ดดวงตาที่แดง

ผมนิ่งไปสักพักโดยไม่ได้พูดอะไร

"ใครแกล้งวะ?"

"..."

"บอกว่าไม่เล่นก็แกล้งกันอยู่ได้ สนุกกันจริงๆ"

ผมไม่คิดที่จะพูดเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ไม่รู้ว่าจะปลอบอะไร สมองกำลังรวนตอนนั้นผมคิดแค่จะเอาทิชชู่ไปเช็ดเก้าอี้ให้

"เราเอาไปเช็ดนะ"

ผมหยิบทิชชู่ที่วางอยู่ตรงอ่างน้ำ ร่างบางพยักหน้า

"เดี๋ยวมาๆ"

ทันทีที่ผมกล่าวออกมา เขาก็พูดว่า

"โซล!!! อย่าไปบอกพวกนั้นนะว่าเราร้องไห้"

"อะ...รับทราบ"

ผมเดินกลับมาที่ห้องโดยสวนกับเพื่อน 2 คนที่ไปดูแคลิ

เมื่อผมเข้าไปในห้องพวกเพื่อนที่แกล้งถึงกับถามว่าเป็นอะไรทำไมหายไปนาน

เมื่อกี้ผมสัญญาไว้แล้วล่ะสิว่าจะไม่บอกว่าร้องไห้ ผมก็เลยพูดเพียง

"บอกว่า ใครแกล้งวะ แกล้งอยู่ได้"

ผมเช็ดเก้าอี้แล้วเดินกลับออกไป

ทุกอย่างอยู่ในความเงียบ เงียบ ผมพูดไม่ออกไม่รู้จะพูดยังไง จึงคืนทิชชู่แล้วเดินออกมาพร้อมกับแคลิ แครอทแล้วก็โบว์

ผมกลับเข้าไปในห้อง แต่ทั้ง 3 คนนั้นเดินตรงไปที่ห้องวิทย์

"เป็นไงบ้างอะ?"

"..."

"ร้องไห้รึเปล่า?"

"เอ่อ...อือ ร้อง"

ผมพูดออกไปแล้วเพราะคิดว่าไงๆก็คงจะรู้อยู่ดี พวกที่แกล้งถึงกับตาเหลือกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ไม่รู้จะทำยังไง พวกเขารีบปรึกษากัน น้องชายผู้น่ารักข้างหลังผมจึงเดินออกไปทันที

ผมมองกระดานที่ตอนนี้เต็มไปด้วยพวกคุณพี่ชายผู้น่ารักของผม

เวลาผ่านไป ผ่านไปและผ่านไป ทั้ง4คนก็กลับเข้ามา

ทุกอย่างเงียบ แคลินั่งที่เก้าอี้โดยไม่พูดอะไรเลย

อาจารย์ก็ถามว่าใครแกล้ง ใครทำ

แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยอะไรทั้งสิ้น อาจารย์ถามซ้ำแล้วซ้ำอีก

ใครแกล้งยอมรับดีๆ ขอโทษเพื่อนซะ

ในใจของผมตอนนั้นคิด คิดและคิด

"แกล้งเพื่อนนี่สนุกกันจริงๆ พอถึงเกิดเรื่องขึ้นเงียบกันเลยรึไง? มีความสุขกันนักสินะ"

"พวกคุณๆพูดคำๆนี้ไม่เป็นรึไงครับ คำว่า ขอโทษ พูดเป็นรึเปล่าครับ?"

ความรู้สึกของร่างบางตอนนี้คงคิดเพียงแค่ว่า 'อยากให้เพื่อนที่แกล้งขอโทษ'

จนสุดท้ายทุกอย่างก็จบด้วยคำพูดของผู้แกล้ง

"ขอโทษ"

 ตอนเย็นก็มีอีกคนนึงครับเล่นบาสลูกบาสจะกระแทกหน้าตั้งหลายครั้งละครับ

เขาไม่คิดที่จะพูด ขอโทษ สักครั้ง ถ้าพูด ขอโทษ หรือ โทษ สักนิดจะเป็นการดีมากครับ 

สุดท้ายผมอยากถามพวกคุณทุกคนว่า...พวกคุณพูดขอโทษเป็นรึเปล่า?

edit @ 7 Aug 2009 20:25:51 by [Zol~o!!]The-Flame>